Egmond Beheer B.V. wilde zich in het jaar 2009 vestigen in Helmond en had daarvoor haar oog laten vallen op een vervallen villa aan de Kanaaldijk NW. Door de hoog gewoekerde struiken heen kon zij echter de schitterende mogelijkheden voor dit pand al zien.

In mei 2009 heeft Egmond Beheer B.V. het pand dan ook aangekocht en is het begonnen met de restauratie. Omdat het een monumentaal pand betrof zijn vele oude kenmerken van het pand volledig hersteld, zoals de sierlijsten en het glas in lood. De beschikbare ruimtes zijn verbouwd tot representatieve kantoren.

In 2010 is het pand opgeleverd en is dankzij de uitstekende restauratie en schitterende tuin een markante kantoorvilla aan de Kanaaldijk N.W. in Helmond geworden. De kracht van de kantoorvilla is o.a. de locatie, de uitstraling en het luxe afwerkniveau.

Dirk van Lookeren Campagne 

De villa Van Lookeren Campagne aan de Kanaaldijk Noordwest 85, Helmond is in 1890 gebouwd door Dirk van Lookeren Campagne (Tiel 1845-1927), oorspronkelijk uit Tiel. Dirk was een zoon van baksteenfabrikant Willem van Lookeren Campagne en Johanna Neeltje Hasselman. Na de dood van zijn vader kreeg Dirk het beheer over een baksteenfabriek maar had daarnaast reeds in 1871 textielbedrijf Raymakers te Helmond samen met Coenraad Adriaan Oyens overgenomen. Beheer voeren over twee ondernemingen was teveel daarom kreeg een broer van Dirk het toezicht over de steenfabriek in Tiel zodat Dirk al zijn aandacht aan het bedrijf in Helmond kon geven.

1884: Schutterij Helmond.

Staande van links naar rechts: August Sassen; P. Fentener van Vlissingen; C.F. Carp; D. van Lookeren Campagne; Jac. Everts. Zittend: jonkheer C.F. Wesselman van Helmond; H. Fentener van Vlissingen; jonkheer L. Schuurbeque Boeye. Op 6 Maart 1884 vormden deze acht schutters de erewacht bij het Centraal Station te Amsterdam bij het bezoek van S.J. Paul Kruger, president van Zuid Afrika, aan ons land. (de Transvaalsche Commissie)

Zuid-Willemsvaart

Veel Helmondse fabrikanten vestigden zich aan het einde van de 19e eeuw naast of bij hun bedrijf, zo ook Dirk en Coenraad. In 1884 liet Coenraad aan de Kanaaldijk (83) een villa bouwen. In 1890 deed Dirk hetzelfde (83b en 85) en werden ze buren. De fabrieken waren aan de overkant van het kanaal gevestigd. De kanaaldijk van de Zuid-Willemsvaart was een populaire vestigingsplaats. Bedrijven konden op deze manier gebruik maken van relatief goedkoop vervoer over water. De kanalen hebben dan ook een belangrijke rol gespeeld in de economische ontwikkeling van Noord-Brabant. Aan de Kanaaldijk is een staalkaart van fabrieken en fabrikantenwoningen te zien. De fabrieksgebouwen waren meestal uiterst eenvoudig en functioneel. De rijke gevelversieringen van hun huizen daarentegen lieten zien hoe welgesteld en bij de tijd de fabrikanten wel waren. Hun huis was hun statussymbool en visitekaartje.

Familie Boon-van Loon

In de 20e eeuw werd de villa bewoond door de familie Boon-van Loon. In de jaren vijftig gingen zij scheiden. Mevrouw van Loon (1891-1981) procedeerde 25 jaar lang tegen het gegeven dat opgebouwde pensioenrechten buiten de te verdelen boedel vielen. Uiteindelijk werd zij door de Hoge Raad in het gelijk gesteld . Dankzij het arrest Boon-van Loon kan elke vrouw in Nederland sindsdien bij echtscheiding aanspraak maken op de helft van de opgebouwde pensioenrechten van haar man. Mevrouw van Loon is tot aan haar dood in 1981 in de villa blijven wonen.

Vanaf 1 mei 1995 is de Wet “Verevening Pensioen bij Scheidingen.” van kracht waardoor ieder scheidingsconvenant tegenwoordig een ‘Boon/van Loon’ paragraaf heeft die over het pensioen gaat.

Villa van Lookeren Campagne

Aan de villa hebben verschillende verbouwingen plaatsgevonden: in 1927, in 1990 en in 2009.

De tweelaagse villa heeft in totaal drie brede vensterassen en een schilddak met zwarte oudhollandse dakpannen. De nokas ligt parallel aan de straat. De linker travee is iets achterwaarts verschoven. De linkergevel is deels vastgebouwd aan het buurpand op nummer 83. De gevel is geblokt gepleisterd en zandsteenkleurig, geleed door lijsten en afgesloten door een kroonlijst. De samengestelde vensters met vernieuwd glas-in-lood bovenlicht hebben een basement met verdiepte gebosseerde velden en worden omlijst door profielen welke met voluutconsoles een geprofileerde lijst dragen. Bij de identieke vensters zijn deze velden vlak afgewerkt. Op de etages hebben de vensters aan weerskanten korte pilasters met cannelures en composietkapiteel tussen gepleisterde siervelden, die een lijst dragen. In de rechterzijgevel bevindt zich de entree onder het in 1927 aangebouwde balkon op pijlers met banden. De villa is van algemeen belang.

Cultuurhistorisch belang

De villa heeft cultuurhistorische waarden als voorbeeld van de sociaal-economische ontwikkeling van de industrialisatie in oostelijk Noord-Brabant, in het bijzonder de ontwikkeling van een ook op landelijk niveau prominente industrialisatie-as aan de Zuid-Willemsvaart. Zij heeft architectuurhistorische waarde als voorbeeld van de wijze waarop eclectische motieven worden gebruikt om de representatiegraad van de burgerij en de fabrikanten te verhogen. Het pand heeft ensemblewaarden als onderdeel van een industrie- en doorvoergebied van nationaal niveau. Het object is gaaf bewaard gebleven.

Bloemstilleven van Philibert Cockx uit 1925.

Tijdens de renovatie in 2009 is een schilderij ontdekt dat is ingewerkt in de wandbetimmering (schoorsteenstuk), een “Impressionistisch bloemstilleven in vaas op gestoffeerde tafel met gordijnen aan linker en rechterzijde” van Philibert Cockx (Elsene 1879-Ukkel 1949) uit 1925. Dit stuk is ook terug te vinden in het biografisch woordenboek der Belgische Kunstenaars van 1830 tot 1970. Philibert Cockx was schilder en graveerder van figuren, landschappen en stillevens. Ook was hij leerling van de Academie te Brussel. Het schoorsteenstuk is inmiddels volledig gerestaureerd.

Ook is tijdens deze restauratie tussen alle planken één plankje naar boven gekomen met daarop de naam van dhr. Joannes Norbertus Verberne. Een timmerman geboren te Helmond op d.d. 31-12-1854. De heer Verberne is op 03-10-1915 gestorven en mocht slechts 60 jaar worden. Het plankje is verwerkt in het pand met als aanvulling de naam van de timmerman ten tijde van de renovatie.

Het schilderij van Oijens

Er bestaat een schilderij van een deftig woonhuis dat dateert uit 1882. Naast dit woonhuis stond (zoals toen gebruikelijk) de fabriek. Op een tekening uit die tijd is te zien dat dit de margarinefabriek was  die Dirk van Lookeren Campagne en Coenraad Adriaan Oijens bezaten. Het schilderij is gemaakt door één van de tweelingbroers Pieter en David Oijens, familie van Coenraad Adriaan. In 1884 liet Coenraad aan de overkant van de Kanaaldijk (nr 83) een villa bouwen. In 1890 deed Dirk hetzelfde (83b en 85) en werden ze buren. Maar ze keken uit op het huis met fabriek van het schilderij.